Παρασκευή, 9 Οκτωβρίου 2009

Αν ήξερα εγώ που είναι... "Το Πλησιέστερο"

.

Κάτι πρωτόβγαλτα ως φαίνεται
στον κόσμο και τους νόμους του πουλάκια
κι εντούτοις ήδη κουρασμένα
γιατί δεν είναι τα φτερά
άπτωτη εύνοια και προνόμιο,
ρωτούν εμένα, ποιον εμένα,
που είν' το πλησιέστερο κλαδί
για ν' ακουμπήσουν.
Δεν είμαστε καλά. Αν ήξερα εγώ
που είν' το Πλησιέστερο
ότι έχει και βαθμό συγκριτικό
το ανύπαρκτο Πλησίον,
θα 'τρεχα να το πιάσω πρώτη εγώ,
όλο κι απαραχώρητο,
κι ας ψόφαγαν πουλάκια
δίκια και προτεραιότητες
- κλαδιά σπασμένα το αλληλέγγυο.
Ας πάνε τα πουλάκια
τη μεγάλη Πείρα να ρωτήσουν
ν' ακούσουν ό,τι είπε και σ' εμένα
όταν ξεθεωμένη από κούραση άφτερη
τη ρώτησα που είναι ν' ακουμπήσω
το πλησιέστερο κλαδί.
Δεν είμαστε καλά είχε καγχάσει
η μεγάλη Πείρα: αν ήξερα εγώ
που είν' το Πλησιέστερο
θα 'τρεχα να το πιάσω πρώτη,
όλο κι απαραχώρητο,
κι ας ψόφαγες εσύ
γιατί το πλησιέστερο κλαδί
είναι ο θάνατός σου η ζωή μου.

Κουτσουρεμένο από το μονοτονικό, το ποίημα της Κικής Δημουλά "Το Πλησιέστερο"
από τη συλλογή "Το τελευταίο σώμα μου".

.

5 σχόλια:

aerostatik είπε...

δε με συγκινεί η Δημουλά...

desapoin3ison4 είπε...

πολλά της ποιήματα με συγκινούν πολύ

ceralex είπε...

πολυαγαπημένο ποίημα...!

Talisker Stt. είπε...

απο τα φορτισμενα αρνητικα ποιηματα της ...

μου αρεσει παρα πολυ ομως γενικως
για τον τροπο που παιζει με τη γλωσσα
και για τη δυσκολια αυτου να αντιγραφει

μου αρεσει ναι παρα πολυ τωρα που το σκεφτομαι!

χχχχχχχ

desapoin3ison4 είπε...

ceralex, κάθε του λέξη (χωρίς υπερβολή) :)

Τalisker, μια αλήθεια δεν είναι ποτέ φορτισμένη αρνητικά
το αντέγραψα εδώ γιατί ακριβώς με κάνει να αισθάνομαι καλά. περίεργο ε;

φιλιά και στις δυό σας .......