Διάλειμμα Χαράς - Joy Break

.

Διάλειμμα Χαράς - Joy Break

8 παραστάσεις στο φαράγγι του Λυκαβηττού

Ήμασταν χαρούμενοι όλο εκείνο το πρωί [... ]

Πρώτα γυάλιζαν οι πέτρες τα φύλλα και τα λουλούδια

έπειτα ο ήλιος

ένας μεγάλος ήλιος όλο αγκάθια μα τόσο ψηλά στον ουρανό.

Γιώργος Σεφέρης, Διάλειμμα Χαράς

Τέσσερις γυναίκες περιπλανώνται στο φαράγγι του Λυκαβηττού αποζητώντας ένα αίσθημα ψυχικής και σωματικής ευφορίας και επιχειρούν μια εκστατική συνομιλία με τη φύση έχοντας ως βασικό τους οδηγό την ποίηση του Γιώργου Σεφέρη και του Ουώλτ Ουίτμαν.

Το Διάλειμμα Χαράς αποτελεί μια σειρά παραστάσεων με βασικό άξονα τη σχέση του σύγχρονου κατοίκου των ασφυκτικών αστικών κέντρων με το φυσικό περιβάλλον, όπου το σωματικό θέατρο συναντάει την ποίηση.

Μια παράσταση που θέτει καίρια ερωτήματα παραχωρώντας άπλετο χώρο στους θεατές να πάρουν μέρος στην αναζήτηση απαντήσεων, καθώς είναι ελεύθεροι να κινηθούν μαζί με τις ηθοποιούς, να συνθέσουν τις δικές τους εικόνες, τις δικές τους απορίες και τα δικά τους νοήματα.

Το πιο μικρό βλαστάρι δείχνει πως αλήθεια δεν υπάρχει θάνατος,

Και αν πότε υπήρξε οδήγησε μπροστά τη ζωή […]

Ουώλτ Ουίτμαν, Το Τραγούδι του Εαυτού μου

Το Διάλειμμα Χαράς αποτελεί μέρος του The φαράγγι project και φυσική συνέχεια μιας σειράς συνεργασιών και ερευνών με την Άννα Τζάκου, την Ρόζα Προδρόμου, τη Νέλλη Πουλοπούλου, την Αντριάνα Αλεξίου, και την ομάδα εργαστηρίου Ανοιχτή Φύση που αποτέλεσαν πηγή έμπνευσης και συνέβαλαν στα εκφραστικά μέσα της παράστασης.

Συντελεστές

Σκηνοθεσία: Άντζελα Δεληχάτσιου

Ηθοποιοί: Νατάσα Νταϊλιάνη, Κατερίνα Κλειτσιώτη, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου,

Άντζελα Δεληχάτσιου

Βοηθοί σκηνοθεσίας: Γιώργος Ευθυμίου, Ιωάννης Βασιλόπουλος

Φωτογραφίες/Video: Γιώργος Ευθυμίου

Γραφιστική επιμέλεια: Έλλη Βασσάλου

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Στέλλα Πεκιαρίδη

Ημερομηνίες παραστάσεων

Σάββατο 6 Ιουνίου / Κυριακή 7 Ιουνίου

Σάββατο 13 Ιουνίου / Κυριακή 14 Ιουνίου

Παρασκευή 19 Ιουνίου

Παρασκευή 26 Ιουνίου / Σάββατο 27 Ιουνίου / Κυριακή 28 Ιουνίου

Ώρα έναρξης: 18:30

Διάρκεια: 120’

Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά - Κρατήσεις απαραίτητες 

Για πληροφορίες και κρατήσεις: +30 6946102862, flagrantedeli@gmail.com

http://www.flagrantedeli.com/ & https://www.facebook.com/ajoybreak?fref=ts

Σημείο συνάντησης: Οι θεατές παρακαλούνται να βρίσκονται λίγο πριν τις 18.30 στο χώρο του parking έξω από το θέατρο του Λυκαβηττού, από το οποίο θα περπατήσουμε 5-10 λεπτά στο χώρο της παράστασης. Για την καλύτερη δυνατή περιήγηση των θεατών συνιστώνται άνετα παπούτσια.

.

"Πτωχεύσαμε", αλήθεια...

.

Τον είδα χτες να σταματά στην πόρτα
κάτω από το παράθυρό μου, θα 'ταν
εφτά περίπου, μια γυναίκα ήταν μαζί του.
Είχε το φέρσιμο του Ελπήνωρα, λίγο πριν πέσει
να τσακιστεί, κι όμως δεν ήταν μεθυσμένος.
Μιλούσε πολύ γρήγορα, κι εκείνη
κοίταζε αφηρημένη προς τους φωνογράφους,
τον έκοβε καμιά φορά να πει μια φράση
κι έπειτα κοίταζε με ανυπομονησία
εκεί που τηγανίζουν ψάρια, σαν τη γάτα.
Αυτός ψιθύριζε μ' ένα αποτσίγαρο σβηστό στα χείλια:

- Άκουσε ακόμα τούτο. Στο φεγγάρι
τ' αγάλματα λυγίζουν κάποτε σαν το καλάμι
ανάμεσα σε ζωντανούς καρπούς - τ' αγάλματα,
κι η φλόγα γίνεται δροσερή πικροδάφνη,
η φλόγα που καίει τον άνθρωπο, θέλω να πω.

- Είναι το φως... ίσκιοι της νύχτας...

- Ίσως η νύχτα που άνοιξε, γαλάζιο ρόδι,
σκοτεινός κόρφος, και σε γέμισε άστρα
κόβοντας τον καιρό.
Κι όμως τ' αγάλματα
λυγίζουν κάποτε, μοιράζοντας τον πόθο
στα δυο, σαν το ροδάκινο, κι η φλόγα
γίνεται φίλημα στα μέλη κι αναφιλητό
κι έπειτα φύλλο δροσερό που παίρνει ο άνεμος,
λυγίζουν, γίνουνται αλαφριά μ' ένα ανθρώπινο βάρος.
Δεν το ξεχνάς.

.............................- Τ' αγάλματα είναι στο μουσείο.

- Όχι, σε κυνηγούν, πως δεν το βλέπεις;
θέλω να πω με τα σπασμένα μέλη τους,
με την αλλοτινή μορφή τους που δεν γνώρισες
κι όμως την ξέρεις.
....................................Όπως όταν
στα τελευταία της νιότης σου αγαπήσεις
γυναίκα που έμεινε όμορφη, κι όλο φοβάσαι,
καθώς την κράτησες γυμνή το μεσημέρι,
την μνήμη που ξυπνά στην αγκαλιά σου,
φοβάσαι το φιλί μη σε προδώσει
σ' άλλα κρεβάτια περασμένα τώρα
που ωστόσο θα μπορούσαν να στοιχειώσουν
τόσο εύκολα τόσο εύκολα και ν' αναστήσουν
είδωλα στον καθρέφτη, σώματα που ήταν μια φορά,
την ηδονή τους.
..............................Όπως όταν
γυρίζεις απ' τα ξένα και τύχει ν' ανοίξεις
παλιά κασέλα κλειδωμένη από καιρό
και βρεις κουρέλια από τα ρούχα που φορούσες
σε όμορφες ώρες, σε γιορτές με φώτα
πολύχρωμα, καθρεφτισμένα, που όλο χαμηλώνουν
και μένει μόνο το άρωμα της απουσίας
μιας νέας μορφής.
..................................Αλήθεια, τα συντρίμμια
δεν είναι εκείνα, εσύ είσαι το ρημάδι,
σε κυνηγούν με μια παράξενη παρθενιά
στο σπίτι στο γραφείο στις δεξιώσεις
των μεγιστάνων, στον ανομολόγητο φόβο του ύπνου,
μιλούν για περιστατικά που θα ήθελες να μην υπάρχουν
ή να γινόντουσαν χρόνια μετά το θάνατό σου,
κι αυτό είναι δύσκολο γιατί...

.......................................- Τ' αγάλματα είναι στο μουσείο.
Καληνύχτα.

...............- ... γιατί τ' αγάλματα δεν είναι πια συντρίμμια,
είμαστε εμείς. Τ' αγάλματα λυγίζουν αλαφριά... καλή-
.........νύχτα.

...

("Ο Ηδονικός Ελπήνωρ" Γ. Σεφέρης)

.

καλό καλοκαίρι

.

Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας
πάνω σε καταστρώματα κατελυμένων καραβιών
στριμωγμένες με γυναίκες κίτρινες και μωρά που κλαίνε
χωρίς να μπορούν να ξεχαστούν ούτε με τα χελιδονόψαρα
ούτε με τ' άστρα που δηλώνουν στην άκρη τα κατάρτια.
Τριμμένες από τους δίσκους των φωνογράφων
δεμένες άθελα μ' ανύπαρχτα προσκυνήματα
μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες;

Μα τι γυρεύουν οι ψυχές μας ταξιδεύοντας
πάνω στα σαπισμένα θαλάσσια ξύλα
από λιμάνι σε λιμάνι;

Μετακινώντας τσακισμένες πέτρες, ανασαίνοντας
τη δροσιά του πεύκου πιο δύσκολα κάθε μέρα,
κολυμπώντας στα νερά τούτης της θάλασσας
κι εκείνης της θάλασσας
χωρίς αφή
χωρίς ανθρώπους
μέσα σε μια πατρίδα που δεν είναι πια δική μας
ούτε δική σας.

Το ξέραμε πως ήταν ωραία τα νησιά
κάπου εδώ τριγύρω που ψηλαφούμε
λίγο πιο χαμηλά ή λίγο πιο ψηλά
ένα ελάχιστο διάστημα.

ΣΕΦΕΡΗΣ


(φωτογραφία: Ίτανος Λασιθίου, ξημερώματα)
.

Σεφέρης

... όχι λέξεις πολλές, δυο τρεις μονάχα και τούτο φτάνει...