Δευτέρα, 21 Ιουνίου 2010

33... Ατίθαση καρδιά.

(κλικ)

"Ατίθαση καρδιά" - "Wild at heart", 1990
Ντέιβιντ Λιντς



"Το φάντασμα του Έλβις, η μοναξιά των ατέλειωτων αυτοκινητοδρόμων, η ομορφιά της διαδρομής με ξεσκέπαστο αμάξι, η σκόνη των ξεχασμένων κωμοπόλεων, ο κίνδυνος που γίνεται σκιά σου, η κάφτρα από το τσιγάρο, ένα ροκ εν ρολ κομμάτι στο ραδιόφωνο, ένα αγόρι που συναντά ένα κορίτσι, η τρέλα της μητέρας του τελευταίου που μοιάζει να βυθίζει τους εραστές σε ένα απειλητικό παραμύθι, δυο κυνηγημένοι ήρωες που αναζητούν τον «δρόμο με τα κίτρινα τούβλα», η διαστρέβλωση της αμερικανικής εμπειρίας, η μυθολογία της ταινίας δρόμου, το παραμορφωτικό βλέμμα του Λιντς μπερδεμένα σε ένα εκρηκτικό κοκτέιλ σεξ, βίας και διαστροφής, με μια δόση τρέλας για κερασάκι. Από τα πιο σφοδρά βιώματα ταινίας που μου έχουν τύχει σε σκοτεινή αίθουσα, η Ατίθαση καρδιά παραμένει (ακόμη και μετά από άφθονες επαναλητπικές προβολές) ένα ξέφρενο, άναρχο και ανεξέλεγκτο δημιούργημα, που πάλλεται από πάθος στο πανί και βγάζει γλώσσα σε οτιδήποτε φρόνιμο και συμβατικό βρεθεί στο διάβα του σε επίπεδο ιστορίας, χαρακτήρων, αφήγησης και ύφους. Με έναν υπέροχο αυθορμητισμό, που σε βεβαιώνει ξανά πως όλα στο σινεμά είναι δυνατά, φτιαγμένη με τη μαγική εκείνη συνταγή που σε κρατά ως θεατή ανίκανο να μαντέψεις τι σου επιφυλάσσει η κάθε νέα σκηνή την οποία αντικρίζεις στην οθόνη, η πιο εξωστρεφής στιγμή στην καριέρα του Λιντς είναι μια ταινία- ηλεκτροσόκ και ταυτόχρονα μια αποκαλυπτική βόλτα στους μύθους και τα φετίχ μιας σκοτεινής και σουρεαλιστικής Αμερικής." (πηγή: ΣΙΝΕΜΑ)

(δες και...)
.

2 σχόλια:

panoptis είπε...

εντονη ταινία.
με πολυ δυνατη σκηνοθετική γραφή, ερμηνειες και μουσική που ακόμα θυμάμαι...
οι κοντινές λήψεις του τσιγάρου που ανάβει...
το ακραίο πρόσωπο της μανας-μαγισας...

η τρελα της εποχής μου...

ωραία επιλογή δέσποινα...

desapoin3ison4 είπε...

ναι ο Λιντς κάπως σημάδεψε την γενιά μας

η λέξη επιλογή δεν μου αρέσει ... αλλά πάλι γιατί;